|
Uluslararası Denizcilik Örgütü (International Maritime Organization-IMO)
1958 yılında işlerlik kazanan Uluslararası Denizcilik Örgütü(IMO), genel anlamıyla uluslararası ticarette yer alan gemi trafiğini etkileyen tüm teknik ve hukuki konularla ilgili düzenlemeler ve pratik uygulamalar alanında hükümetlerarası işbirliğini sağlamak yanında, deniz güvenliği, deniz çevresinin korunması ve seyrüsefer etkinlikleriyle ilgili standartların hükümetlerce benimsenmesini teşvik amacıyla, faaliyetlerini uluslararası sözleşmeler çerçevesinde sürdürmekte olup, üye sayısı 154'tür
IMO'nun temel felsefesi "Daha emniyetli seyrüsefer ve daha temiz denizler"dir. IMO bu amaçtan hareketle, bünyesinde kurduğu temel ve yardımcı organlar aracılığıyla çok yönlü faaliyetlerde bulunmaktadır.
IMO'nun Faaliyet Alanları :
-Uluslararası denizlerde seyir güvenliği yönünden gerekli teknik önlemleri almak ve buna ilişkin uluslararası normların düzenlenmesini teşvik etmek,
-Deniz işletmeciliğinin verimli olmasını sağlamak üzere en etkili kuralların kabulünü teşvik etmek,
-Denizlerin gemiler tarafından kirletilmesinin önlenmesine yönelik olarak ülkeler arasında işbirliğinin yapılmasını sağlamak, şeklinde özetlenebilir.
IMO'nun Temel Organları;
Genel Kurul, Konsey, Sekretarya, Deniz Güvenliği Komitesi (MSC), Deniz Çevresini Koruma Komitesi (MEPC), Hukuk Komitesi (LEG), Teknik İşbirliği Komitesi (TC), Kolaylaştırma Komitesi(FAL). Uluslararası Denizcilik Örgütü'nün (IMO), kuruluş şeması ekte yeralmaktadır.
En önemli amacı deniz güvenliğinin geliştirilmesi ve deniz kirliliğinin önlenmesi olan IMO'nun Genel Merkezi İngiltere-Londra'da olup, yürütme organı iki yılda bir toplanan Genel Kurul'dur. Genel Kurul oturumları arasındaki dönemde IMO'yu Genel Kurulca seçilmiş 32 üye hükümetin oluşturduğu bir Konsey idare eder. Ülkemiz 1999 yılında yapılan Genel Kurulda C kategorisinden Konsey üyeliğine seçilmiştir. IMO teknik bir örgüt olup, işler çok sayıdaki komite ve alt komiteler tarafından yürütülür.
IMO, hedeflerine ulaşmak amacıyla geçen 35 yıl içerisinde 24 adet sözleşme ile eki protokolleri geliştirmiş ve deniz güvenliği, kirliliğin önlenmesi ve diğer meselelerle ilgili olarak, 700'ün üzerinde kod ve önerileri kabul etmiştir. Geçmişte sözleşmelerin, kodların ve tavsiye kararlarının benimsenmesi IMO'nun çok önemli bir fonksiyonu iken, son yıllarda IMO bütün dünyada bu tedbirlerin etkili uygulanmasını sağlamaya ağırlık vermiştir.
Çevre koruma alanında IMO Bölgesel Kirlilik Karşıtı düzenlemeleri geliştirmede Birleşmiş Milletler Çevre Programı (United Nations Environmental Programme-UNEP)'nın Bölgesel Denizler Programı ile aktif olarak işbirliği yapmıştır. Bu işbirliğinin özellikle önemli bir getirisi, IMO tarafından UNEP ile bağlantılı olarak 1976 yılında Malta'da kurulan "Akdeniz İçin bölgesel Deniz Kirliliği Acil Müdahale Merkezi (Regional Marine Pollution Emergency Response Centre for the Mediterranean Sea-REMPEC)"dir.
IMO'nun teknik yardım projelerinden en önemlisi 1983 yılında İsveç'in Malmö kentinde açılan Dünya Denizcilik Üniversitesi'dir. Amacı gelişme yolundaki ülkelerde yoğun eğitimden yararlanabilecek insanlar için yüksek seviyeli eğitim faaliyetlerini sağlamaktır. Üniversite iki yıllık kurs süresinde 200 kadar öğrenci eğitebilmektedir.
Türkiye IMO'nun 1958 yılından beri üyesi olup, IMO tarafından hazırlanıp uluslararası çapta yürürlüğe konan 24 sözleşme ve protokollerden 12 tanesine taraf olmuş, 6 tanesine de taraf olma süreci başlatılmıştır. Henüz taraf olunmayan sözleşmelere ise, taraf olunması için incelemeler devam etmektedir.
Türkiye'nin Taraf Olduğu IMO Sözleşme ve Protokolleri
S.No : Sözleşme : Tarih :
1. Uluslararası Denizcilik Örgütü Kurucu Sözleşmesi 25.03.1958
2. Yükleme Sınırları Uluslararası Sözleşmesi (LL'1966) 05.11.1968
3. Denizde Can Güvenliği Uluslararası Sözleşmesi (SOLAS'1974) 31.10.1980
4. Gemilerin Ölçümü Uluslararası Sözleşmesi (Tonnage'1969) 18.07.1982
5. Denizde Çatışmayı Önleme Kuralları Sözleşmesi (COLREG) 16.05.1980
6. Denizde Arama ve Kurtarma Uluslararası Sözleşmesi (SAR'1979) 21.12.1985
7. Gemi Adamlarının Eğitimi, Sertifikalandırılması ve Vardiya Tutma Esasları
Uluslararası Sözleşmesi (STCW'1978) 20.04.1989
8. Uydular Aracılığı ile Deniz Haberleşmesi Örgütü Uluslararası Sözleşmesi
(INMARSAT'1976) 16.11.1989
9. Gemilerden Kaynaklanan Kirliliğin Önlenmesi Uluslararası Sözleşmesi
(MARPOL' 73/78) 24.06.1990
10. Deniz Alacaklarından Doğan Sorumluluğun Sınırlandırılmasına Dair
Uluslararası Sözleşme (LLMC-1976) 1.07.1998
11. Denizde Seyir Güvenliğine Karşı Yasadışı Eylemlerin Önlenmesine Dair
Sözleşme (1988 SUA) 4.6.1998
12. Kıta Sahanlığında Bulunan Sabit Platformların Güvenliğine Karşı Yasadışı
Eylemleri Önlenmesine Dair Protokol (1988 SUA PROT) 4.6.1998
Denizcilik Müsteşarlığınca taraf olunmasına karar verilen ve taraf olma ile ilgili formaliteleri tamamlanmakta olan IMO Sözleşme ve Protokolleri
S.No : Sözleşme :
1. Petrol Nedeniyle Kirlenmeden Doğan Zararlar İçin Sivil
Sorumluluğa Dair Uluslararası Sözleşme (CLC-1992)
2. Petrol Nedeniyle Kirlenmeden Doğan Zararlar İçin Uluslararası
Tazminat Fonu Kurulmasına Dair Sözleşme (FUND-1992)
3. Petrol Kirliliğine Karşı Hazırlıklı Olma, Müdahale ve İşbirliğine
Dair Uluslararası Sözleşme (OPRC-1990)
4. Denizde Can Güvenliği Uluslararası Sözleşmesi (Solas 78 Protokolü)
5. Denizde Can Güvenliği Uluslararası Sözleşmesi (Solas 88 Protokolü)
6. Yükleme Hatları Uluslararası Sözleşmesi (LOAD LINE 88 Protokolü)
NOT : Söz konusu sözleşmelerden "Petrol Nedeniyle Kirlenmeden Doğan Zararlar İçin Sivil Sorumluluğa Dair Uluslararası Sözleşme" (CLC 1992) ve Petrol Nedeniyle Kirlenmeden Doğan Zararlar İçin Uluslararası Tazminat Fonu Kurulmasına Dair Sözleşme" (FUND 1992) nin 1992 Protokollerine taraf olmayla ilgili kanun, ilgili komisyonlardan geçerek TBMM gündemine gelmiş bulunmaktadır. Bu itibarla söz konusu sözleşmelere taraf olmayla ilgili ulusal mevzuatımızdaki düzenleme çalışmalarına süratle başlanmıştır.
|
![[Resim: 23nisan.png]](https://www.clubseamans.com/wp-content/uploads/2020/04/23nisan.png)
